Dzielnica Szopienice-Burowiec, położona we wschodniej części Katowic, ma historię sięgającą średniowiecza. Pierwsze wzmianki o Szopienicach pochodzą z 1360 roku, kiedy wieś ta należała do księstwa raciborskiego. W kolejnych wiekach osada rozwijała się w oparciu o rolnictwo i rzemiosło, a jej znaczenie wzrosło w XIX wieku wraz z rewolucją przemysłową. Kluczowym momentem w historii było założenie w 1834 roku huty cynku „Wilhelmina” przez spółkę Georg von Giesches Erben, co przekształciło Szopienice w istotny ośrodek przemysłowy na Górnym Śląsku.
Burowiec, będący drugą częścią dzielnicy, początkowo funkcjonował jako niewielka osada. W XIX wieku rozwój przemysłu w regionie doprowadził do wzrostu liczby ludności i rozbudowy infrastruktury. Obie miejscowości zaczęły pełnić funkcję zaplecza mieszkaniowego dla robotników zatrudnionych w hutach i kopalniach. W okresie międzywojennym Szopienice zyskały status miasta i stały się ważnym punktem na mapie gospodarczej Górnego Śląska. W 1951 roku, w wyniku reform administracyjnych, Szopienice zostały przyłączone do Katowic, a ich rozwój kontynuowano w ramach urbanistycznych planów miasta.
Obecna dzielnica Szopienice-Burowiec została utworzona w 1991 roku, po połączeniu Szopienic z sąsiadującym Burowcem. Dziś stanowi ona mieszankę historycznej zabudowy przemysłowej, osiedli mieszkaniowych i terenów zielonych. Znajdują się tu liczne zabytki związane z dziedzictwem przemysłowym, takie jak dawne budynki huty „Uthemann”. Pomimo zmian, które zaszły w wyniku transformacji gospodarczej, dzielnica zachowuje swój unikalny charakter, będąc świadectwem historii i tradycji przemysłowego Górnego Śląska.
